Duński reżyser urodzony w 1980 roku. Filmy dokumentalne robi już od ponad dziesięciu lat. Studiował antropologię na Uniwersytecie Denis Diderot Paris VII oraz reżyserię filmową w Duńskiej Narodowej Szkole Filmowej. Jest autorem szeroko nagradzanych i pokazywanych na ponad 200 festiwalach filmów, takich jak „Ludzki wymiar”, który otrzymał Nagrodę dla Najlepszego Filmu o Tematyce Ekologicznej na 10. Millennium Docs Against Gravity. Na tegorocznej edycji pokażemy porażający „The War Show”, który zrobił wraz z syryjską didżejką radiową Obaidah Zytoon.

Bady Minck, urodzona w Luksemburgu rzeźbiarka i autorka eksperymentalnych filmów animowanych oraz producentka filmowa, jest jedną z najciekawszych współczesnych artystek kina, stale przekraczającą granice – zarówno te między światem sztuki współczesnej a kinem, jak i te na polu kinematografii. Swobodnie łączy animację, film dokumentalny i esej wizualny w pracy nad jedynymi w swoim rodzaju autorskimi obrazami eksperymentalnymi.

Czołowy francuski filozof i intelektualista (ur. 1948), we Francji znany po prostu jako BHL. Autor ponad 30 książek. Reżyser filmu „Peszmergowie. Walczący ISIS”, który jest zapisem jego półrocznej podróży u boku kurdyjskich bojowników walczących z ISIS. Współtwórca ruchu Nouvelle Philosophie (Nowa Filozofia) w 1976 roku, wraz z m.in. André Glucksmannem. Sławę medialną przyniosła mu wydana rok później książka „Barbarzyństwo o ludzkiej twarzy”. Przez 20 lat był przewodniczącym rady nadzorczej telewizji ARTE, obecnie zasiada w radzie nadzorczej „Le Monde”.

Amerykański artysta, reżyser i producent filmów eksperymentalnych i dokumentalnych, urodzony w 1965 roku. W swoich filmach wykorzystuje technikę found footage, w niezwykły sposób łącząc materiały archiwalne ze współczesną muzyką. Pokażemy jego ostatni film, „Dawson City: czas zatrzymany” („Dawson City: Frozen Time”,), w którym za hipnotyzującą muzykę odpowiada Alex Somers, współpracujący z Sigur Rós. Pełnometrażowy debiut Morrisona: „Decasia” (2002) z muzyką Michaela Gordona został pierwszym filmem z XXI wieku wybranym do National Film Registry Biblioteki Amerykańskiego Kongresu.

Włoska aktorka węgierskiego pochodzenia (ur. 1951), pierwsza w historii gwiazda porno wybrana do parlamentu demokratycznego państwa. Bohaterka filmu „Cicciolina. Skandal to ja” („La Cicciolina. Godmother of Scandal”). W wieku 20 lat zdobyła tytuł Miss Węgier i rok później wyemigrowała do Włoch. Tam poznała fotografa – Riccardo Schicchiego i jej kariera nabrała rozpędu. Była pierwszą kobietą, która pokazała piersi w publicznej włoskiej telewizji. W latach 1991–1993 byłą żoną Jeffa Koonsa, który namalował serię obrazów przedstawiających małżonków w erotycznych pozach.

Z wykształcenia artystka wizualna, co widać w jej zachwycających oko filmach. Coco Schrijber (ur. 1961) to jedna z czołowych i najodważniejszych holenderskich reżyserek filmów dokumentalnych. Jej debiut: „In Motion” (1996) miał premierę na IDFA i wygrał główną nagrodę na festiwalu filmowym w Rzymie. Pośród kolejnych filmów warto wspomnieć jej pierwszy pełnometrażowy film dokumentalny pt. „First Kill”, oraz „Beautiful World” i „Bloody Mondays & Strawberry Pies” – oficjalny kandydat Holandii do Oskarów w 2009 roku. Do Polski przyjeżdża z swoim poruszającym dziełem „Jak spotkać syrenę” („How to Meet a Mermaid”).

Syryjski reżyser, montażysta, dziennikarz i producent radiowy. Tworzy zarówno kino dokumentalne, jak i fabularne. Aktualnie mieszka w Danii. Zaangażowany w twórczość poświęconą aktualnej sytuacji w Syrii oraz politycznej transformacji w świecie arabskim. Wśród jego filmów wymienić można m. in. „Damascus and the Last Manifestations”, „On the Other Side” i „Behind the White Color”. Na festiwalu pokażemy film „Ostatni w Aleppo” („Last Men in Aleppo”), za który reżyser otrzymał Nagrodę dla Najlepszego Zagranicznego Filmu Dokumentalnego na tegorocznym Sundance.

Urodził się w 1987 roku i wychował w Eindhoven. Studiował sztuki i nauki liberalne, skupiając się na filozofii, kryminologii, filmoznawstwie i dziennikarstwie. W 2010 roku wyreżyserował swój pierwszy film krótkometrażowy „Day is Done”. Jako student Holenderskiej Akademii Filmowej wyreżyserował nagradzane na całym świecie filmy krótkometrażowe: „Escort” (2013, kandydat do Oscara) oraz „Onder ons” (2014). Na naszym festiwalu będzie można obejrzeć jego pełnometrażowy debiut: „Obcy w raju” („Stranger in Paradise”), który otwierał festiwal IDFA 2016.

Helena Třeštíková, czeska reżyserka filmów dokumentalnych i pedagożka, to najważniejsza kronikarka czechosłowackiego, a później czeskiego życia w okresie transformacji. Swoje filmy tworzy od połowy lat 70. Największy sukces przyniosły jej obrazy realizowane przy użyciu autorskiej metody dokumentalnej. Třeštíková rejestruje bohaterów przez wiele lat, odwiedzając ich systematycznie z kamerą, a ich życia wpisuje silnie w społeczne i polityczne uwarunkowania kolejnych okresów funkcjonowania kraju.

Reżyser, scenarzysta i producent filmów dokumentalnych, teledysków, programów telewizyjnych i reklam. Absolwent dziennikarstwa na UŚ w Katowicach, przez lata związany z katowickim oddziałem telewizji, pracował także na zlecenie wielu instytucji publicznych, m.in. Muzeum Powstania Warszawskiego czy Diecezji Sosnowieckiej.

Max Kestner ukończył studia w National Film School of Denmark w 1997 roku. W 2004 roku nakręcił film ‚”Max by chance”, który został pokazany podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Amsterdamie (IDFA). Jest autorem szeregu długometrażowych filmów dokumentalnych i laureatem wielu nagród Duńskiej Akademii Filmowej.

Urodził się w 1954 roku w Náchodzie w Czechach, w wieku dziesięciu lat zaczął robić zdjęcia, a jako piętnastolatek kręcił już filmy. Napisał, wyreżyserował i wyprodukował prawie 40 filmów krótkometrażowych. Był także montażystą w czechosłowackiej telewizji. W latach 1979 – 1994 mieszał w USA (Minneapolis, a następnie w Nowym Jorku). Obecnie mieszka w Pradze, gdzie wykłada w słynnej Akademii Sztuk Scenicznyc FAMU, do której sam się nie dostał trzy razy. Wybrane tytuły jego filmów: „Obywatel Havel“, „Bałuckie getto“ i „Eugenika w praktyce“. W ramach festiwalu pokażemy wzruszający „Normalny autystyczny film“ („Normal Autistic Film“), który właśnie zdobył czeskie Srebrne Lwy dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego.

Austriacka montażystka (ur. 1968), wieloletnia współpracowniczka Michaela Glawoggera i Michaela Haneke. Zdobywczyni Austriackej Nagrody Filmowej w kategorii „najlepszy montaż” za film „Ci, którzy żyją i umierają” w reżyserii Barbary Albert oraz Filmplus Editing Award za montaż „Białej wstążki” Hanneke i „Thank you for Bombing” Barbary Eder. „Bez tytułu” („Untitled”) to pierwszy film, którego jest współreżyserką – Glawogger zmarł w trakcie zdjęć, po tym jak zaraził się malarią w Liberii.

Para reżyserów mieszkających na stałe w Holandii. Petr to międzynarodowej sławy reżyser zajmujący się prawami człowieka, którego szeroko nagradzane filmy były pokazywane na ponad 250 festiwalach na całym świecie i transmitowane w ponad 30 krajach. Corinna jest producentką kreatywną i reżyserką słynącą z nowatorskiego podejścia do opowiadania historii. Jej obecne projekty skupiają się wokół artystów tworzących w krajach, gdzie zagrożona jest wolność słowa. Wspólnymi siłami wyreżyserowali film „Birma – kraj poezji” („Burma Storybook”), który pokażemy na festiwalu.

Artysta i niezależny filmowiec urodzony w chińskim mieście Jilin w 1984 roku. Obecnie mieszka i pracuje w Pekinie.W wieku 16 lat wyprowadził się z domu i pojechał do Wenzhou, aby studiować fotografię. W 2008 roku zaczął brać udział w wystawach artystycznych w Chinach i za granicą. Dwa lata później, wraz z włoskim sinologiem Ambrą Corintim, założył Zajia Lab – jedną z pierwszych niezależnych przestrzeni twórczych i artystycznych w Pekinie. Na festiwalu zobaczycie jego wstrząsający film „Dzieci nie boją się śmierci, dzieci boją się duchów” („Children Are Not Afraid of Death, Children Are Afraid of Ghosts”).

Jeden z największych współczesnych dokumentalistów Europy Wschodniej. Urodził się w 1962 roku i wyreżyserował takie filmy, jak „Szczęście ty moje” (fabuła), „We mgle” (fabuła) czy „Majdan. Rewolucja godności” (dokument). Otrzymał wiele prestiżowych nagród, a jego filmy pokazywanego były na najważniejszych międzynarodowych festiwalach m.in. w Cannes, Wenecji i Toronto.

Yuri Ancarani, włoski artysta wizualny i reżyser filmowy, jest jednym z najciekawszych współczesnych twórców działających na pograniczu filmu dokumentalnego i wideo-artu. Jego wysmakowane wizualnie dzieła poprzez wspaniałe operowanie dźwiękiem i muzyką tworzą efektowne obrazy różnych zakątków świata, niezmiennie rzucając nowe światło na wydawałoby się dobrze znane i opisane miejsca i tematy. W jego twórczości szczególną wagę odgrywają dwa elementy: obraz, często koncentrujący się na z pozoru nieistotnych elementach, oraz dźwięk wypełniający jego filmy czasami ledwie zauważalną drugą płaszczyzną.

Niezależny filmowiec mieszkający w Nowym Jorku. Studiował sztukę filmową na Newport Film School w Walii. Jako nastolatek zaczął robić składanki muzyczne dla przyjaciół. Jego film „Kaseta: dokumentalna składanka” („Cassette: A Documentary Mixtape”) powstał z nostalgii nie tylko za samym nośnikiem, ale też za procesem dobierania utworów na składanki dla konkretnych osób. Zack wciąż tworzy składanki dla swojej dziewczyny Zoe. „Kaseta (…)” to jego pierwszy film długometrażowy.